Over mij

De beweegwerker

Jarenlang las ik de dynamiek van geluid. Nu doe ik hetzelfde met menselijke beweging. De vraag die ik stel, is eigenlijk nooit veranderd.

Het begon met geluid

Toen ik zes was, kochten mijn ouders een cd-speler met een handjevol cd's erbij. Eén daarvan was een live-opname van Simon & Garfunkel, een concert in het park. Geen beeld, alleen geluid — en toch stond ik middenin dat park. Dat heeft me nooit meer losgelaten. Ik werd geluidstechnicus, en niet in een studio maar live, op het podium, waar het echt gebeurt. Een opleiding heette: de praktijk.

Wat ik daar leerde, klinkt abstract maar is heel concreet: je stuurt een band of orkest niet noot voor noot. Je luistert, je meet, je begrijpt wat er in de ruimte gebeurt, en dán grijp je subtiel in, op de voorwaarden. Geluid is geen optelsom van losse tonen. Het is een geheel, en het geheel is meer dan de delen. Die manier van kijken is nooit meer weggegaan. En het leerde me om de dynamiek te begrijpen van iets ongrijpbaars.

Toen liep ik zelf vast

Zeven knieoperaties. Bij elke revalidatie hetzelfde: veel specialisten, veel losse antwoorden, en nooit een verhaal dat kloppend geheel werd. Rond mijn zevenentwintigste werd het eerder slechter dan beter. De boodschap die ik telkens kreeg, was dat ik ermee zou moeten leren leven. Dat was voor mij onacceptabel. Je hebt nog een heel leven voor je. Moet je dat dan in pijn slijten?

Vanaf dat moment ben ik het probleem zelf gaan proberen begrijpen.

De vraag die alles verplaatste

Ik stelde niet de vraag die iedereen stelde — welke spier doet het niet? — maar een andere: hoe organiseert dit lichaam zich, en waar loopt het vast? Precies dezelfde vraag die ik me vroeger stelde bij een band of orkest. Vanaf dat moment keek ik naar beweging zoals ik naar geluid had gekeken: als een systeem.

Toen het gereedschap niet bestond, bouwde ik het zelf

Om dat systeem te kunnen zíen, had ik iets nodig dat er niet was. Samen met mijn vriendin bouwde ik ORYX GO: een manier om de taal van beweging af te lezen en zichtbaar te maken wat het oog mist. Niet om het te verkopen, maar vooral omdat ik het zelf nodig had, en het nergens te krijgen was. Dat ik er inmiddels de meest enthousiaste gebruiker (naast enkele andere beweegprofessionals) van ben, zegt eigenlijk genoeg.

Marcel doet een oefening voor met een sporter

Wat ik wél ben

“Ik ben geen bewegingswetenschapper en geen fysiotherapeut. Ik ben iemand die één ding heel goed kan: beweging begrijpen, analyseren en trainen. Dat is beweegwerk. En ik behandel geen klachten; ik leer lichamen weer bewegen.”

Marcel op de gravelfiets over een bospad

Buiten het werk

Vroege vogel, altijd op de fiets.

Ik sta rond vier uur op en begin de dag het liefst in de sportschool of op de fiets. Wielrennen en gravel zijn mijn grote liefde. Muziek luister ik nog altijd veel. Zelf spelen doe ik niet meer, maar het luisteren is nooit gestopt.

Benieuwd wat ik voor je kan doen?

Plan een vrijblijvende kennismaking. Een gesprek, en een eerlijk antwoord.

Plan een kennismaking